بی خوابی ات ...

خستگی چشمانت به چشمانم کوچ.

درد تو را گرفته اند و شاید رد تو را ..

از تو هرچه به من رسد غنیمت است

مثل طناب داری که با موهای تو بافته اند

این شیوه ی مرگ

چهار پایه زیر پایم را

هیچگاه..

لرزان نمی کند.