دروغ شاخ دار...

یکی دیگر از بدی های زندگی این است که باید غصه ی" غصه های نیامده را هم بخوریم..این تحمیل بی رحمانه از دردهای زاییده نشده که همان نیش خندهای گاه و بی گاهمان را هم میگیرد مثل آخرین میخ روی تابوت است و شنیدن کلمات انگیزشی از اطرافیان وقتی دلشان می سوزد و حال خرابمان را میبینند " برایمان مثل آب در هاون کوبیدن ..کاش به همان سلام خالی اکتفا میکردند و در ادامه اش به جای واژه ی خوبی ؟فقط میگفتند زنده ایی؟ که مجبور نشویم برای توضیح ندادنه حوصله ی خط خطی مان به گفتن 1 های شاخ دار عادت کنیم " و بگوییم ممنون خوبم..خیلی خوب ..

پ ن : امید ب رهایی نیست..